กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ก่อนการสอบเข้ามัธยมปลาย เซียวเสวี่ยไปตลาดของเก่าในเมืองเอกมณฑลอีกครั้ง เดินเตร่ตามแผงขายของ
เซียวเสวี่ยไม่ได้ซื้อของดีราคาถูกตามแผงขายของมานานแล้ว ตอนนี้กำลังย่อตัวอยู่หน้าแผงหนึ่งดูของอยู่ ก็ได้ยินเสียงคนเดินผ่านมา
“อาจารย์ ไม่คิดว่าตลาดของเก่าจะมีเด็กเล็กขนาดนี้เดินเตร่ไปมาด้วย!”
เซียวเสวี่ยไม่ได้ตั้งใจจะฟัง แต่คนที่พูดนั้นเด่นเกินไป เป็นเด็กสาวด้วย อายุมากกว่าเธอไม่เท่าไหร่!
“อย่าคิดว่านี่เป็นเมืองเอกมณฑล ตลาดของเก่าแห่งนี้ทั่วทั้งประเทศก็จัดว่าไม่ติดอันดับ จะมีบุคคลสำคัญอะไรออกมาได้?” คนที่พูดสวมเสื้อคลุมยาวถือพัดพับ วางท่าเหมือนเป็นตัวใหญ่โต แสดงสีหน้าถือตัวและดูแคลนผู้อื่น
“อาจารย์พูดถูก”
“ฉันจะพาเธอเดินดูเรื่อย ๆ ซื้อของเสร็จก็กลับกัน ไม่ต้องเสียเวลาที่นี่”