กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยเพิ่งลงจากรถ เดินอยู่บนถนน นักเลงกระจอกสองคนที่เดินเตร่ไร้สาระอยู่ข้างทางสบตากันแวบหนึ่ง แล้วตามเธอไปข้างหลัง
เซียวเสวี่ยเดินไปได้ระยะหนึ่ง เห็นว่ามีคนตามอยู่ข้างหลังอย่างโจ่งแจ้งและสะบัดไม่หลุด ชัดเจนว่ามาหาเรื่องเธอ เธอคิดทบทวนอย่างละเอียด ไม่จำได้ว่าตัวเองเคยไปยุ่งกับสองคนนี้
เธอจงใจอ้อมไปอีกระยะ ไม่ออกจากถนนใหญ่ที่กว้างขวาง และไม่ตรงไปตลาดของเก่า เมื่อมาถึงที่ที่คนน้อย หนึ่งในนั้นยื่นมือมากั้นหน้าเซียวเสวี่ย ยิ้มกวน ๆ สะบัดไหล่ “สาวน้อย เดินช้า ๆ หน่อย!”
“พวกแกตามฉันมาทั้งทางต้องการอะไร?” เซียวเสวี่ยรู้แก่ใจ ฝ่ายนั้นจงใจข่มขู่เธอ ถ้าแจ้งความพวกมันก็จะหนี พอหันหลังกลับก็ยังตามมาเหมือนแผ่นปิดแผลเหนียว ๆ ชั่วร้ายและตื๊อสุด ๆ!