ตอนที่ 93 ข้อดีของบริษัทประมูล

หวังกวนไห่ถลึงตาใส่เธอ “หลงตัวเองจริง ในลานบ้านของฉันยังมีเครื่องสำริดอีกชิ้นหนึ่ง แม้เทียบไม่ได้กับชิ้นของเธอ แต่ก็เป็นของล้ำค่าที่มีเพียงชิ้นเดียวทั่วประเทศ”

เซียวเสวี่ยเห็นสภาพแท้จริงของเครื่องสำริดชิ้นนี้ก็เกิดแผนขึ้นมา จะขายมันได้อย่างไร “ท่านอาราชัน ถ้าฉันเอามันไปเป็นสมบัติล้ำค่าประจำร้านในอนาคตจะว่าอย่างไร พอมีน้ำหนักไหม”

“น้ำหนักเกินพอแล้ว อย่าคิดว่าสมบัติล้ำค่าประจำร้านจะไม่มีใครหมายปอง เจอของหายากเข้า ของแบบนี้มีคนยอมแลกด้วยชีวิตก็มาก” หวังกวนไห่กำลังเตือนเธอว่าทรัพย์ไม่ควรเผย ความมั่งคั่งไม่ควรเอ่ยมาก