กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
กลับถึงบ้าน วางคำอวยพรปีใหม่ไว้ในกระด้ง เซียวเสวี่ยก็ไปจุดไฟ หยิบแป้งสาลีมาผสมทำแป้งเปียก จุ่มแปรงฟางข้าวฟ่างที่ผูกไว้ตั้งแต่สมัยก่อน เตรียมเริ่มติดจากประตูใหญ่
ประตูรั้วตอนนี้ไม่ถือว่าสูง บางบ้านแค่เขย่งเท้าก็แตะคานบนกรอบประตูได้ แต่ของบ้านเธอสูงกว่าเล็กน้อย เธอต้องเหยียบม้านั่งติด
เซียวโยวหรานรอให้เซียวเสวี่ยเหยียบม้านั่งลอกคำอวยพรปีใหม่เก่าบนคานออกมา ทำความสะอาดสักหน่อย ก็เตรียมทาแป้งเปียกติดอันใหม่ เย่ซูเดินมาจากทางบ้านของเขาแล้ว!
“คุณย่าทวด!” เย่ซูเรียกเซียวโยวหรานเสียงหนึ่ง แล้วพูดกับเซียวเสวี่ย “ลงมา ฉันช่วยติด”
เซียวเสวี่ยหันหน้ากลับมา พูดอย่างประหลาดใจ “ทำไมพี่กลับจากไปไหว้สุสานเร็วขนาดนี้?”