เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เปลี่ยนรองเท้าแตะแล้วนั่งลงบนโซฟานุ่ม ๆ เซียวเสวี่ยมองสวีหมิงเย่าหยิบเครื่องเคลือบชิ้นนี้ออกจากกล่องมาดู
“อืม! เป็นของแท้จริง ๆ ด้วย วางของไว้ที่ฉันเถอะ!” สวีหมิงเย่าได้ฟังเย่ซูพูดก็รู้ในใจแล้ว ไม่ต้องถามมาก แต่หลังจากเขามองเซียวเสวี่ย แล้วมองหลานชายคนโปรดคนนี้อีกครั้ง สายตาก็หยุดนิ่ง เขาจำต้องเผชิญหน้ากับบางเรื่องอย่างจริงจัง
“เสี่ยวซู ตามฉันมาห้องหนังสือหน่อย” สวีหมิงเย่าพูดจบก็หันไปบอกเซียวเสวี่ย “เสี่ยวเสวี่ยรออยู่ที่นี่ก่อน ดื่มชาสักหน่อย”
“ได้ พวกคุณไปเถอะ” เซียวเสวี่ยหยิบถ้วยชาขึ้นมากอดไว้ ในใจกลับไม่สบายใจ
เมื่อเข้าห้องหนังสือ สวีหมิงเย่าปิดประตู แล้วพูดกับเย่ซู “นั่งเถอะ! ครั้งนี้น้าชายต้องคุยกับเธอตามลำพัง”
เย่ซูขานรับเบา ๆ นั่งลงบนเก้าอี้เถ้าแก่ตรงข้ามโต๊ะทำงานของเขา “ผมฟังอยู่!”