กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ตอนนี้เซียวเสวี่ยย่อตัวลงหยิบอิฐ 1 ก้อน อิฐนี้ไม่ใช่อิฐเขียวธรรมดา ถูกทิ้งอยู่ในป่าภูเขารกร้างแห่งนี้ ดูสภาพแวดล้อมแล้วก็ออกมาจากหลุมศพ หลุมศพมีทั้งใหญ่และเล็ก หลุมศพสามัญชนยุคราชวงศ์หมิงชิงไม่มีของอะไร ผู้เชี่ยวชาญยังไม่แล ละแวกโจวอวี๋แห่งนี้พูดได้ว่ามีหลุมศพเต็มไปหมด ชาวบ้านก็มีบ้างที่กล้าขุดอิฐเขียวจากหลุมศพธรรมดาไปใช้ ยังไงก็ไม่มีใครดูแล
“พี่สาม ช่วงก่อนเกิดเรื่องโจรขุดสุสาน พวกคุณได้ยินหรือยัง” เซียวเสวี่ยถามหม่า ซานลี่ที่เดินเข้ามา
“ได้ยินแล้ว ยังเป็นพ่อฉันที่พาคนในหมู่บ้านกับสถานีตำรวจไปจับ พ่อฉันยังจะตีขาหักด้วย” หม่า ซานลี่พูดจบยังโมโหไม่หาย “กล้ามาลักลอบขุดสุสานในโจวอวี๋ของเรา ถ้าพวกเราจับได้แต่แรก ชีวิตพวกมันก็ต้องทิ้งไว้ที่นี่!”