กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ถ้าเธอเป็นอะไรไป ฉันคงไม่มีอะไรไปอธิบายกับตาของเธอได้!” สวีหมิงเย่าตลอดทางอยากจะขับรถให้บินไปเลย
“วางใจเถอะ ฉันไม่เป็นอะไรหรอก คนที่เกิดเรื่องก็ไม่ใช่ฉันตั้งแต่แรก!” เย่ซูมองเซียวเสวี่ยแวบหนึ่ง ไม่รู้ว่าเธอตกใจขนาดไหน? เมื่อครู่มือยังสั่นอยู่เลย!
“ดี ๆ!” สวีหมิงเย่าจึงวางใจ มองไปที่เซียวเจิ้ง “พี่เซียว เกิดอะไรขึ้น? จับโจรปล้นได้หรือยัง?”
“คนที่ถูกจับเป็นตัวประกันคือยัยหนูคนนี้ เสี่ยวซูบอกว่าเป็นโจรขุดสุสาน ต้องรอจับคนได้ก่อนถึงจะยืนยันได้” เซียวเจิ้งก็รู้เรื่องโจรขุดสุสานอยู่บ้าง พวกนั้นล้วนเป็นพวกไม่กลัวตาย ดุร้ายกว่าโจรปล้นเสียอีก
สวีหมิงเย่ามองไปที่เซียวเสวี่ย ถามด้วยเสียงหนัก “เกิดอะไรขึ้น? โจรขุดสุสานไม่จับคนโดยไม่มีเหตุผลหรอก!”