ตอนที่ 52 มาไม่เสียเที่ยว

“งั้นฉันไปถามหน่อยนะ?” ลู่ซานหนี่อุ้มกล่องวิ่งไปหาลวี่เฟย

เซียวเสวี่ยมองออกว่ายัยหนูน้อยชอบกล่องสวย ๆ นี้ เมื่อกี้ยังมองไม่หยุด ไม่รู้ว่าข้างในใส่อะไรอร่อย ๆ ไว้

ภาพนี้ทำให้พวกผู้หญิงสามคนนั้นสีหน้าไม่ค่อยดี แก้ตัวว่า “เด็ก ๆ ก็สอนกันแบบนี้ มีทั้งเชื่อฟัง กับไม่เชื่อฟัง”

เซียวเสวี่ยได้ยินก็แค่นเสียงหึ ไม่ได้เออออด้วย

ลวี่เฟยเห็นลู่ซานหนี่อุ้มกล่องวิ่งมา บอกว่านี่เซียวเสวี่ยให้ ก็ไม่เกรงใจ ปล่อยให้น้องสาวถือไว้เลย

เซียวเสวี่ยเดินไปดูลู่เสี่ยวตงกับลู่เสี่ยวหนานที่ถูกจับกลับมาแล้วยังถลึงตาเล่นแง่ เซียวโยวหรานกำลังดุอยู่ตรงนั้น “ของราคา 1,000 หยวน พูดจะเอาก็เอา ไม่ใช่ไม่ให้พวกแกกินนะ ต่อไปอย่ามาบ้านฉันอีก ฉันเอ็นดูพวกแกสองคนไม่ได้แล้ว จะตามใจนิสัยเสีย ๆ ของพวกแกไม่ได้”

“ยาย เรากลับกันเถอะ!” เซียวเสวี่ยไม่อยากพูดอีกแม้แต่คำเดียว เดินไปขอบคุณลวี่เฟย “ขอบใจนะ ฉันลืมไปเลยว่าบ้านนายอยู่ใกล้ ๆ นี้”