เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เซียวเสวี่ยหยิบแว่นขยายขึ้นมา หยิบเศษเครื่องเคลือบชิ้นหนึ่งขึ้นมา มั่นใจว่าเป็นของยุคหยวนแน่นอน แล้วดูชิ้นถัดไป ประตูร้านถูกผลักเปิดออก! เธอหันไปมอง ทันใดนั้นก็ชะงัก “เย่ซู? คุณมาที่นี่ได้อย่างไร?”
“เดาว่าคุณอยู่ที่นี่ เลยแวะมาดู!” เย่ซูเดินตรงมาหาเธอ
“เอ่อ ฉันยังมีธุระต้องช่วยท่านอาราชันที่ร้าน ต้องกลับช้าหน่อย!” เซียวเสวี่ยให้เขาดูเศษเครื่องเคลือบและแว่นขยายในมือตัวเอง
“คุณปู่ชอบของขวัญวันเกิดที่คุณให้มาก ให้ผมมาขอบคุณคุณ”
“เรื่องนี้พูดง่าย ของเก่าประเภทไหนที่ท่านชอบ บอกฉันได้เลย ฉันจะหาของดี ๆ ให้คุณปู่เอง!” เซียวเสวี่ยมองสภาพเขาในตอนนี้ หัวใจเต้นเร็วขึ้นอย่างบอกไม่ถูก
“ไม่ต้องรีบ ผมก็ต้องรออีกสักพักถึงจะไป!” เย่ซูมองเศษเครื่องเคลือบที่เธอกำลังศึกษาอยู่ “พวกที่แตกหักนี้มีประโยชน์อะไร?”