ตอนที่ 43 คำครหา

“ปู่สวีอยู่หรือ?” เซียวเสวี่ยถามขึ้น

“อยู่ แต่เขาทำวิจัย อาจไม่ได้กินด้วยกัน” เย่ซูพยักหน้า

การวิจัยเป็นแบบนี้ บางครั้งยุ่งจนลืมกินลืมนอน อาหารวางข้าง ๆ ก็ไม่มีเวลากิน เย่ซูบ่อยครั้งกินข้าวคนเดียว หายากที่จะมีเพื่อนเพิ่มอีกคน

เซียวเสวี่ยมองสีท้องฟ้า หยิบพู่กันหยกเล่มนั้นขึ้นมา “ขอยืมน้ำของเธอล้างหน่อย มาดูหน้าตาเดิม ๆ ของพู่กันเล่มนี้กัน”

เย่ซูไปกับเธอถึงข้างบ่อน้ำ เซียวเสวี่ยเห็นเขาวางยาสีฟันไว้ข้างบ่อก็ใช้ไปบ้าง ไม่นานก็ขัดจนสะอาด เผยให้เห็นด้ามพู่กันงานแกะสลักหยกขาวลายดอกไม้ที่ใสแจ๋ว

“ตอนนี้เห็นชัดแล้ว รู้สึกอย่างไรบ้าง?” เซียวเสวี่ยยื่นให้เขาดู “ถ้าชอบ ตอนนี้จะคืนก็ยังทัน ไม่อย่างนั้นไม่กี่วันฉันก็ยกให้คนอื่นแล้ว!”

“เธอจะให้ใคร?” เย่ซูตกตะลึงขึ้นมาจริง ๆ