ตอนที่ 14 ความสุขที่คาดไม่ถึง

พอซุนอวี้เจวียนเห็นก็แก้ตัวว่า “ต่อให้เรื่องนี้เป็นความผิดของผู้ชายในบ้านฉัน แต่ผ่านมาหลายปีแล้ว ความแค้นใหญ่หลวงแค่ไหนก็ควรปล่อยวางแล้ว ทำไมต้องจับเรื่องนี้ไม่ปล่อยมาทำให้ครอบครัวฉันเดือดร้อนไม่จบไม่สิ้น!”

“เดือดร้อน? แค่สองปีที่ฉันย้ายมา พวกเธอสองผัวเมียเคยมาดูแม่แก่ในช่วงเทศกาลบ้างไหม? รู้ว่าเธอลำบากแล้วช่วยสักมือหรือเปล่า? แม้แต่ตอนแม่แก่ป่วย ก็ยังเป็นเซียวเสวี่ยที่วิ่งไปตามหมอ พวกเธอที่เป็นลูกชายลูกสะใภ้ไปทำอะไรอยู่? ถ้าอยากยอมรับผิดคืนดีกันจริง เธอจะไม่สนพวกเธอหรือ? ลองถามใจตัวเองดูว่าละอายบ้างไหม?” ผู้อาวุโสสวีดูถูกตระกูลลู่หมิงจริง ๆ การเป็นลูกที่ไม่กตัญญูคือความผิดใหญ่หลวง

“พวกฉันทำไม่ดีก็จริง แต่คุณย่าไม่ให้พวกฉันเข้าบ้านจะโทษใครได้?” ซุนอวี้เจวียนเห็นสายตาชาวบ้านรอบ ๆ ไม่ชอบจึงรีบแก้ตัว สีหน้าเริ่มไม่ดีขึ้นเรื่อย ๆ!