กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“ฉันก็เพื่อความปลอดภัยของทุกคน ไม่ใช่เพื่อให้เธอเอาแต่ขอบคุณไม่หยุด” เย่ซูฟังพวกเธอขอบคุณไม่หยุด ไม่ชอบใจ
เซียวโยวหรานไม่พูดแล้ว ยังไงหลานสาวของเธอตอนนี้ไม่เหมือนแต่ก่อนที่เป็นน้ำเต้าปากปิด พูดเก่งขึ้น สองเด็กคุยกันถูกคอ!
“แต่เธอช่วยฉันเรื่องใหญ่ แล้วฉันยังติดหนี้ชีวิตเธออีก ต่อไปฉันจะไม่ให้เธอช่วยตลอดหรอก จะมีเวลาที่ฉันช่วยเธอบ้าง” เซียวเสวี่ยยิ้มเผยฟันขาวเรียงสวย
เย่ซูสีหน้าเรียบเฉย มองขนมพวกนั้น “เธอซื้อมาจากเมืองเอกมณฑลหรือ?”
“เธอจำได้ด้วยว่าขายที่เมืองเอกมณฑล!” เซียวเสวี่ยเห็นเขาจำได้ คงเคยกิน “ฉันเลือกมาหลายอย่าง หวานแต่ไม่เลี่ยน มีผลไม้เชื่อมกับผลไม้แห้งด้วย เดาว่าเธอคงชอบกิน”