ตอนที่ 6 รับจำนำไม่ขาย

เงิน 5 เหมาใช้ไปเกือบหมดแล้ว ถึงเซียวเสวี่ยจะเห็นของดีสะดุดตาบนแผงขายของ พอถามราคาก็ไม่มีเงินซื้อ เธอมองไปมองมา ไม่ยอมเสียดายใช้ล็อกเกตเงินของตนแลกของ จึงเดินเข้าร้านของเก่าเรื่อย ๆ

เธอดูคนจากการแต่งกายและรูปลักษณ์ ดูร้านของเก่าจากสไตล์และของตกแต่ง มีหลักเกณฑ์ของตัวเอง เธอเดินดูร้านของเก่ากว่าสิบร้านรอบหนึ่ง จึงเลือกเรือนหยกสว่างร้านนี้ อย่างแรกหน้าร้านสง่างามโอ่อ่าและสะอาดสว่าง อย่างที่สองเจ้าของร้านเป็นคนใจกว้าง ไม่อย่างนั้นเครื่องเคลือบยุคราชวงศ์หมิงชิงคงไม่ถูกวางโชว์อย่างเปิดเผยไม่ระวังถึงเพียงนี้ เขาไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน