กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หนิงเจียเหริน : ?
เธอฟาดฝ่ามือเข้าที่หัวของเจียงไห่โหลวฉาดหนึ่ง
เจียงไห่โหลวกอดหัว “อ๊าก!!!”
ทั้งสองแยกย้ายกันเคลื่อนไหว ไม่นานก็สืบจนแน่ชัดว่าอวี๋ทิงถังน่าจะอยู่ที่บ้านของเยี่ยนหลานเซิง จากนั้นจึงพุ่งตรงไปยังตู้ขนมขบเคี้ยวทันที
โดยไม่ทันสังเกตเลยแม้แต่น้อยว่าลู่จินไป๋ที่สวมหมวกแก๊ปกำลังแอบลอกการบ้านอยู่ข้างหลัง
“พวกแกกว้านซื้อกันขนาดนี้ ประเดี๋ยวราชินีอวี๋ได้กินจนพุงกาง แต่อีกคนที่บ้านตัวเองคงปล่อยให้อดตายไปเลยใช่ไหม??”
“ลู่เสี่ยวไป๋ : ทำลับ ๆ ล่อ ๆ”
“ฟีลเหมือนขโมยจะแรงไปไหนเนี่ย? คนทั่วไปจ้องมองตาไม่กะพริบจนจะขำตายอยู่แล้ว”
ในที่สุด ฉีวั่งต้องเผชิญหน้ากับรถเข็นสี่คันที่อัดแน่นพูนสูงยิ่งกว่าภูเขาตามลำพัง ถึงกับยืนด้านชาอยู่ตรงนั้น
เยี่ยนหลานเซิงประสาทกลับหรือเปล่า?!