กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ใบหน้าเล็กของอวี๋ทิงถังดูจริงจัง ทำเอาอวี๋ชีโจวใจคอไม่ดี “อวี๋ถังถัง เธออย่าทำหน้าแบบนี้สิ ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองจะอยู่ได้อีกไม่นานยังไงไม่รู้…”
“นั่นก็ไม่หรอก”
อวี๋ชีโจวถอนหายใจอย่างโล่งอก
“เดิมทีนายก็อยู่ได้ไม่นานอยู่แล้วต่างหาก” อวี๋ทิงถังลูบหัวสุนัขของเขาด้วยความเวทนา
อวี๋ชีโจว: ???
ในเส้นเรื่องกลายเป็นผู้ป่วยผัก ตอนนี้ยังถูกจอมเวทผีไม่ระบุชื่อคนหนึ่งหมายหัวเข้าให้อีก ไม่ใช่ว่าเกือบจะอยู่ได้ไม่นานหรอกหรือ
ก็นับเป็นตัวซวยน้อยคนหนึ่งจริง ๆ
อวี๋ทิงถังหยิบของชิ้นหนึ่งออกมาสวมให้เขา “น้ำเต้าหยกชิ้นนี้เป็นอาวุธเวทคุ้มกายที่อาจารย์มอบให้ฉันตอนยังมีชีวิต สามารถขัดขวางสิ่งอัปมงคลทั้งปวงไม่ให้เข้าใกล้ได้”