กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวี๋จ้าวชิงหยิบขวดยาบนโต๊ะขึ้นมา ใบหน้าหล่อเหลาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง “ฉันดื่มคำหนึ่งแล้วเธอจะยอมกินยาดี ๆ ใช่ไหม”
อวี๋ทิงถังแกล้งทำตัวน่าสงสารต่อไป พยักหน้า “ตอนเด็ก ๆ พี่ชายมักจะช่วยฉันชิมคำหนึ่งก่อนเสมอว่ายาขมไหม แล้วค่อยให้ฉันกิน”
อวี๋จ้าวชิง “…”
บุคลิกที่สองไอ้เศษสวะติ่มซำที่เอาแต่ตามใจน้องสาวเอ๊ย
“ขอให้จริงเถอะ” อวี๋จ้าวชิงบิดเปิดฝาขวด เงยหน้าดื่มไปหนึ่งคำ แววตาพลันเปลี่ยนไปทันที
เขาเตรียมจะบ้วนยาออกมาทันที แต่อวี๋ทิงถังที่นอนอยู่บนเตียงก็พุ่งเข้าใส่แล้วปิดปากเขาไว้
“ห้ามบ้วนนะ!” กว่าอวี๋ทิงถังจะหลอกให้เขาดื่มได้ไม่ง่ายเลย ย่อมไม่ยอมให้เสียเที่ยวแน่นอน
ในปากของอวี๋จ้าวชิงอบอวลไปด้วยรสนมสตรอว์เบอร์รีเข้มข้น สัมผัสรสชาติอันแสบแหลมทำให้เส้นประสาทของเขาสั่นสะท้าน