กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ครืน ๆ!
ทันใดนั้น เสียงสนั่นแสบแก้วหูดังซ้อนทับกับเสียงของหนิงเจียเหริน ดึงดูดความสนใจของอวี๋ทิงถังไป
พอมองไปก็เห็นว่าภายใต้ความมืด กำแพงลานบ้านเล็กของทีมซางที่อยู่ฝั่งตรงข้ามพังทลายลงมาครึ่งหนึ่ง
ฉีวั่งเดินออกมาดูสถานการณ์ เกือบโดนเศษอิฐหินที่ร่วงลงมาฟาดจนหัวแตก
อวี๋ทิงถังกระพริบตาปริบ ๆ “ให้ตายสิ พากันบ้านพังยกแผงเลยนะเนี่ย”
โอกาสต่ำขนาดนี้ยังอุตส่าห์เจอเข้าไป ซวยขนาดไหนกันเชียว?
เห็นแก่วันพรุ่งนี้ที่จะถ่ายทำเสร็จสิ้น ทีมของอวี๋จึงเปิดใจกว้างรับทีมของซางให้อยู่อาศัยหนึ่งคืน คิดค่าบริการ 100 หยวน
“ลานบ้านผุ ๆ ของเธอนี่มีสิทธิ์อะไรมาแพงกว่าโรงแรม?!” ฉีวั่งซักไซ้
อวี๋ทิงถังเชิดคางขึ้น “โรงแรมถูก แกก็ไปนอนโรงแรมสิ ใครรั้งแกไว้ล่ะ?”
“เธอ!”