เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บรรยากาศเงียบสงัดลงในพริบตา
ปฏิกิริยาแรกของอวี๋ทิงถังและผองเพื่อนไม่ใช่ความหวาดกลัว
แต่เป็นความตื่นเต้น
เจียงไห่โหลวถูมือไปมาเหมือนแมลงวันอย่างตื่นเต้น
“แม่ทัพใหญ่ สวนสนุกแห่งนี้ถึงกับมีเกมเอาชีวิตรอดในพื้นที่รกร้างให้เล่นด้วย มีของเหมือนกันนี่!”
“นี่มัน AK-12 ใช่ไหม ผมเคยเห็นแต่ในเกม เท่ชะมัด!” ลู่จินไป๋ทำหน้าตาอยากได้สุดขีด
หนิงเจียเหริน “มิน่าล่ะค่าตั๋วที่พรรค์นี้ถึงได้แพงนัก ที่แท้ก็แพงตรงนี้นี่เอง”
พวกเขาจ้อกันเจี๊ยวจ๊าว ตั้งตารอคอยเกมที่จะตามมาอย่างใจจดใจจ่อ
อวี๋ชีโจวก้าวไปบังหน้าอวี๋ทิงถังไว้เงียบ ๆ พลางเอ่ยเตือนเสียงเบา “ไม่ใช่เกม ในมือพวกมันคือของจริงทั้งหมด”
อวี๋ทิงถังเองก็ใช้เสียงกระซิบ “ลวดลายตรงไหล่เสื้อเครื่องแบบของพวกเขา เป็นสัญลักษณ์ขององค์กรทหารรับจ้างองค์กรหนึ่ง”