ตอนที่ 231 หากเกิดอุบัติเหตุ ฝนไม่เกี่ยวกับฉัน

สิ่งที่ส่องเข้ามาในสายตาพร้อมกันนั้น ยังมีป้ายเหล็กขึ้นสนิมข้างทางลาดที่ไม่ไกลออกไปด้วย

ชนเข้าไปแบบนี้ตรง ๆ ละก็…

มิมรณะก็พิการ

เบื้องหน้าความเป็นความตาย สมองของเซิ่งจือสวี่ว่างเปล่าไปหมด

มือข้างนั้นที่คว้าแขนเขาไว้กะทันหัน รวมถึงไฝแดงจุดนั้นบนมือ คือสีสันเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ระหว่างฟ้าดิน

อวี๋ทิงถังใช้มือข้างหนึ่งจับพนักพิงเบาะ ส่วนอีกข้างดึงเซิ่งจือสวี่ที่ห้อยต่องแต่งอยู่นอกรถไฟเหาะขึ้นมาอย่างง่ายดาย

แถมยังมีกะจิตกะใจย้ายลูกอมสอดไส้ในปากไปอีกข้าง แล้วเคี้ยวแตกดังกร๊อบ

เซิ่งจือสวี่กลับมานั่งบนเบาะได้อย่างปลอดภัย หัวใจอันเย็นเฉียบที่เพิ่งหยุดเต้นกะทันหันค่อย ๆ กลับมาเต้นใหม่อีกครั้ง