กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตู้ม!!!
ประตูตรวจจับปิดลงอีกครั้ง
หินถล่มร่วงลงมาจากเหนือศีรษะ อวี๋ทิงถังเกือบจะหลบไม่ทันจนถูกทับ จึงจำต้องปล่อยมือแล้วถอยร่นไปด้านหลัง
ใครจะรู้ว่าพอหันหลังกลับ หินอีกกองก็ร่วงกราวลงมา ทำให้เธอไร้ทางหลบเลี่ยง
พรึ่บ—
ร่มหยกเนื้อโปร่งใสคันหนึ่งกางออกเหนือศีรษะของอวี๋ทิงถัง สกัดกั้นหินถล่มทั้งหมดไว้นอกร่ม สลายหายไปอย่างไร้สุ้มเสียง
ปราณหยินเหล่านั้นที่แผ่ขยายหมายจะเข้าใกล้เธอ ราวกับถูกลาวาลวกเข้าอย่างจังจนรีบถอยร่นสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว
อวี๋ทิงถังยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก ปลายจมูกก็ได้กลิ่นประหลาดสายหนึ่ง
“เชี่ยเอ๊ย! ใครปล่อยแก๊สพิษเนี่ย?!”
“ชิบหาย! ใครปล่อยกระแสไฟฟ้าเข้ากำแพงฟะ?!”