กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เยี่ยนหลานเซิงถูกเธอถามจนมึนไปเล็กน้อย เรื่องแบบนี้ยังต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ
นึกขึ้นมาได้ก็จดบันทึกไว้เรื่อยเปื่อย
เพียงแต่พอเอามาเปิดเผยต่อหน้าเธอ ก็รู้สึกขัดเขินอยู่บ้าง
อวี๋ทิงถังมีสีหน้าเคร่งขรึม “นายคงไม่ได้…”
พอถูกดวงตาจริงจังคู่นั้นจ้องมอง เยี่ยนหลานเซิงก็รู้สึกใจกระตุกแน่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“คิดจะสืบดูความเคยชินของฉัน แล้วฉวยโอกาสชิงบัลลังก์หรอกนะ?!”
เยี่ยนหลานเซิง “…………”
เยี่ยนหลานเซิงยิ้มน้อย ๆ “จะเป็นไปได้อย่างไร ความจริงแล้วก็เพื่อปรนนิบัติฝ่าบาทให้ดียิ่งขึ้นต่างหาก”
“ฉันนี่อึ้งจนตัวแห้งไปเลย”
“ราชินีอวี๋ตั้งสติหน่อย เขาน่ะเขินหน้าแดงขนาดนี้แล้ว จะไปชิงบัลลังก์อะไรได้อีก?!”