กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สิ้นเสียงลง เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ด้านหลังอวี๋ทิงถังต่างคุกเข่าลงกับพื้นอย่างพร้อมเพรียง ตะโกนกู่ก้องว่า:
“ราชาของฉันขอจงทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี!”
“ฝ่าบาททรงปรีชาญาณยิ่ง! โปรดนำพวกเราไปปราบกบฏด้วยเถิด!”
“ฝ่าบาท ฉันยินดีจะติดตามพระองค์ไปจนสุดหล้าฟ้าเขียวเลย!!”
อวี๋ทิงถังชูคทาขึ้น เสื้อคลุมบนร่างถูกลมพัดโบกสะบัด ดูองอาจผ่าเผยเป็นพิเศษ “เหล่าอ้ายชิงทั้งหลาย บุกไปกับฉัน ตีฝ่าไปให้ถึงวัดวันพฤหัสฯ สุดคลั่งกันเลย!”
“โอ้โห!!!”
สามพี่น้องตระกูลอวี๋ที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด: “...”
พวกเขาตามหาเธอจนร้อนรนแทบแย่ แต่เธอกลับสบายดี มาขึ้นครองราชย์เป็นผู้พันเคเอฟซีอยู่ที่นี่ซะงั้น
แล้วทำไมผู้ป่วยจิตเวชพวกนี้ถึงได้เชื่อฟังเธอขนาดนี้กันเนี่ย??
เรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบให้สกินเสื้อกาวน์สีขาวของอวี๋ทิงถังแล้วล่ะ