กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวี๋ทิงถังเดินอาด ๆ ไปข้างหน้า
นึกว่าจะได้เห็นอวี๋จือเหวินกับซางเหยานอนเอกเขนกสบายอารมณ์อยู่ในห้องพักผู้ป่วย พักผ่อนใช้ชีวิตวัยเกษียณอย่างสุขสำราญเสียอีก
ขอแค่พวกเขายังคลุมร่างเนื้อนี้อยู่ ต่อให้เป็นพี่ใหญ่ของเธอก็ทำอะไรพวกเขาไม่ได้
ผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมาย
สองคนนี้ดันกำลังทำไร่ไถนาอยู่เสียนี่
มือของอวี๋จือเหวินถอนหญ้าไปพลาง ปากก็สบถด่าไม่หยุด “อวี๋ปู้ชิวไอ้ลูกอกตัญญูชาติชั่ว! ถึงกับร่วมมือกับพวกคนในโรงพยาบาลจิตเวชมาทารุณฉันผู้เป็นพ่อแท้ ๆ!”
“รู้อย่างนี้ พ่อน่าจะบีบคอพวกมันให้ตายตั้งแต่เด็ก ๆ!”
“ฉันเป็นถึงประธานกรรมการกลุ่มบริษัทยวนอวี๋แท้ ๆ คราเคราะห์อับจนเหมือนเสือตกหลุมถูกหมาข่มเหง ถึงกับต้องตกต่ำถึงขั้นไม่ทำไร่ก็ไม่มีข้าวกิน!”