ตอนที่ 179 พวกนายเป็นพี่ชายกันไม่เป็น ฉันมาเป็นเอง

ลูกกระเดือกของเจียงฝูเย่ขยับขึ้นลงเบา ๆ เขาฟังเสียงศิษย์น้องหญิงเล็กบนหลังที่ร้องไห้เงียบ ๆ มาตลอดทาง ไหล่ของเธอสั่นสะท้านเป็นจังหวะ ริมฝีปากบางจึงยิ่งเม้มแน่นขึ้น

ทุกเดือนสิ่งที่เธอตั้งตารอคอยมากที่สุดก็คือวันหยุดประจำเดือนของฝาแฝด

รอติดต่อกันถึงห้าวันแล้วยังไม่เจอ ความผิดหวังของเธอจึงจินตนาการได้ไม่ยาก

ทว่าเจียงฝูเย่เคยชินกับความทื่อมะลื่อ ปลอบคนไม่เป็น

จึงได้แต่แบกเธอไปตรงจุดที่นกกระเรียนเซียนของอาจารย์อาศัยอยู่ “ศิษย์น้องหญิง เธอดูพวกมันสิ”

เสี่ยวอวี๋ทิงถังเงยหน้าขึ้นอย่างหงอยเหงา

เจียงฝูเย่เอ่ยกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เธอไม่ได้อยากตีก้นพวกมันมาตลอดเหรอ เดี๋ยวฉันดูต้นทางให้ ไปสิ”

ขอบตาของเสี่ยวอวี๋ทิงถังแดงก่ำ เธอพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน “ฉันจะตีก้นรวดเดียวให้ครบยี่สิบตัวเลย!”

เจียงฝูเย่ “ได้”