กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หนิงเจียเหรินยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น “โรคจิตแล้วไง โรคจิตไม่มีสิทธิ์ดูคนหล่อใส่ชุดลายดอกโพสท่าเร่าร้อนหรือไง”
“พวกคุณเอามือทาบอกถามมโนธรรมตัวเองดูสิ พวกเขาแบบนั้นไม่เร่าร้อนเหรอไง?!”
……หา?
“เดี๋ยว หนิงเจียเหรินเธอ???”
“เจ๊ ความคิดโรคจิตของเจ๊มันบรรลุขั้นสุดยอดจนทะลุจอมาทำให้ฉันกลัวแล้วเนี่ย”
“ให้ฟีลเหมือนโคนันสืบคดี ลำบากแทบตายรวบรวมหลักฐาน พายุสมองวิเคราะห์ทีละเฟรม สุดท้ายพบว่าฆาตกรคือตัวเองชะมัด…”
“ฉันคงต้องพิจารณาสภาพจิตใจของเมนตัวเองใหม่อีกรอบแล้วล่ะ”
อวี๋ทิงถังยกมือขึ้นทาบมโนธรรมที่ไม่ได้มีอยู่จริงของตัวเอง คิดอยู่ไม่กี่วินาที แล้วตอบอย่างเด็ดขาด “เร่าร้อนน่ะใช่ แต่แสบตาชะมัด”