ตอนที่ 139 เลมอนฉันกินไปแล้ว

“……คิดฟุ้งซ่านอะไรของเธอ” เจียงฝูเย่สีหน้าจนใจ “แค่กันไว้ดีกว่าแก้เท่านั้น”

อวี๋ทิงถังนวดหน้าผาก “งั้นอีกสามวันฉีวั่งจะขิตจริงเหรอคะ”

เธอรู้สึกเสมอว่ามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น พระเอกในนิยายล้วนเป็นพวกกระดูกเหล็กที่มีชีวิตสำรองเต็มตัวทั้งนั้น

ฉีวั่งคงไม่แบกชื่อพระเอกไว้เปล่า ๆ ปลี้ ๆ หรอก

เจียงฝูเย่ “เรื่องนี้ต้องถึงวันนั้นก่อนถึงจะรู้”

“แล้วต้องทำยังไงถึงจะเป็นอัจฉริยะได้ล่ะเนี่ย”

“พวกที่พ่นฟองสบู่ได้เป็นไม่ได้หรอก”

อวี๋ทิงถังพองแก้ม ปุ๋ง ๆ พ่นฟองสบู่ใส่เขาเป็นพวง

เจียงฝูเย่ยอมรับการโจมตีด้วยฟองสบู่อย่างสงบนิ่ง แล้วถามอีกครั้ง “ทำไมเธอถึงมาอยู่ในที่แบบนี้ รอบข้างมีแต่กล้องวงจรปิดเต็มไปหมด”