กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวี๋ทิงถังจับคลื่นปราณหยินในห้องหนังสือได้ วินาทีต่อมาลมกรรโชกพลันพัดกระหน่ำ หอบเอาผ้าม่านและตำราปลิวสะบัดเสียงดังพรึ่บพรั่บ
เธอเลิกคิ้วขึ้น เปลี่ยนท่านั่งแล้วดูงิ้วต่อ
เวินหย่าบีบคอกู้เฉินแล้วเหวี่ยงเขาไปกระแทกกับบานประตู ดวงตาสีแดงฉานน่าสะพรึงกลัวราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน ประหนึ่งผีร้ายที่มาทวงชีวิต
กู้เฉินใจสั่นสะท้าน มองเธออย่างเหลือเชื่อ “หย่าหย่า เธอ เธอเป็นอะไรไป…”
“อย่าใช้ปากน่าขยะแขยงของแกมาเรียกชื่อฉัน” เวินหย่ายิ้มได้อย่างน่าขนลุกเป็นพิเศษ “พอคิดถึงช่วงเวลานี้ที่ต้องแสร้งทำดีกับแก แกล้งทำเป็นหลงเสน่ห์แก ฉันก็แทบจะอาเจียนออกมาแล้วล่ะ”
“กู้เฉิน แกเองก็มีวันที่โดนผู้หญิงปั่นหัวเหมือนกัน ถึงกับโง่เง่าสัญญาว่าจะยอมมอบชีวิตตัวเองให้ ฮ่า ๆ!”