ตอนที่ 129 บอกลาน้องชายแกซะเถอะ!

“ก็แค่ตีกัน จะมีอะไรแปลกใหม่กัน?”

อวี๋ทิงถังไม่ได้สนใจ เธอเป็นปลาจำพวกที่จะทิ้งคนป่วยที่กำลังนึ่งไข่อยู่เพื่อออกไปเผือกดูเรื่องสนุกอย่างนั้นเหรอ?

เธอเป็นจริง ๆ นั่นแหละ

“คุณเยี่ยน ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าซองบุกปรุงรสเผ็ดที่ทิ้งไปตอนเที่ยงวันยังเลียน้ำซอสไม่เกลี้ยงเลย ฉันต้องกลับห้องไปดูหน่อยแล้วค่ะ”

“คุณนอนพักอยู่ที่นี่ให้ดี ๆ นะคะ รอไข่พวกนี้สุกแล้วฉันจะมาเอาเอง”

พูดจบ อวี๋ทิงถังก็สะบัดมือเยี่ยนหลานเซิงทิ้ง แล้วใส่เกียร์หมาวิ่งพรวดออกไปข้างนอก

สองวินาทีต่อมา เยี่ยนหลานเซิงก็ได้ยินเสียงที่ตื่นเต้นจนปิดไม่มิดของเธอดังมาจากนอกประตู “อยู่ไหนกันน่ะ? ตีกันได้ยังไงเหรอ? รีบพาฉันไปดูเร็วเข้า!”

เยี่ยนหลานเซิง “……”

ช่างลำบากเธอนักที่อุตส่าห์ปั้นข้ออ้างพรรค์นี้ขึ้นมาได้