ตอนที่ 74 เขาบาดเจ็บทั่วร่าง ชายกระโปรงเธอเปื้อนเพียงนิด

“น้ำเต้าสีเหลืองคนนี้ใช่ราชินีอวี๋ปะเนี่ย? พอพูดทีกลิ่นความเพี้ยนเฉพาะตัวก็โชยมาเลย”

“อาจเป็นน้ำเต้าสีแดงก็ได้นะ ปกติราชินีอวี๋อมยิ้มไม่เคยห่างปาก พอไม่ได้กินก็หงุดหงิดงุ่นง่าน”

“พูดยาก ถ้าเกิดเธอแกล้งทำตัวปกติเพื่อปิดบังตัวตนล่ะ?”

ทว่า อวี๋ทิงถังไม่ได้มีความคิดที่จะปิดบังเลยสักนิด

เธอกระโดดจากจุดเดิมไปยังจุดเหยียบที่ใกล้บ่อลาวาที่สุด และไม่รอให้ทรงตัวมั่น ยืมแรงกระโดดพุ่งไปข้างหน้าทันที

ทั้งมั่นคงทั้งรวดเร็ว ราวกับสายลมวูบหนึ่ง

พอถึงจุดเหยียบสุดท้าย เธอเพิ่งกระโดดขึ้นไป ก็พบว่าบนนั้นทาเมือกเหนียวไว้เต็มไปหมด จนทำให้ฝ่าเท้าเธอลื่นไถล

น้ำเต้าสีม่วงเห็นเธอล้มลง ในใจคิดว่าคงจบเห่แน่แล้ว