กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่หรานถูกสายตาอันเยียบเย็นอันตรายของเขาราวกับสัตว์ยักษ์ใต้ทะเลลึกกำลังล่าเหยื่อจ้องมองเข้าให้ สมองยังไม่ทันได้ประมวลผล แผ่นหลังก็ผุดเหงื่อเย็นออกมาเป็นชั้นแล้ว
ผู้กุมอำนาจตระกูลเยี่ยนคนนี้… ปกติแล้วน่ากลัวขนาดนี้เลยเหรอ!?
“คุณ คุณชายลู่…” หนิงเจียเหรินเอ่ยปากอย่างสั่นเทา “ข้าง ข้าง ๆ หลังคุณ—”
ลู่หรานขมวดคิ้วอย่างรำคาญใจ “เธอพูดจาติดอ่างอะไรกัน พ่อมีผีอยู่ข้างหลังหรือไง?!”
เขาไม่ได้สังเกตเลยว่า สีหน้าของคนอื่น ๆ ด้านข้างแทบจะแข็งค้างไปแล้ว
ลู่หรานหันหลังกลับไปอย่างหงุดหงิด ชั่วพริบตาที่มองเห็นชัดเจนว่ามีอะไรอยู่ด้านหลัง สมองพลันขาวโพลน เลือดทั่วทั้งร่างต่างไหลย้อนขึ้นไปบนกระหม่อม
ใต้ต้นไม้ด้านหลังของเขา