กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เยี่ยนหลานเซิงหัวเราะเบา ๆ “ยินดีร่วมมือด้วยครับ”
เรื่องบางเรื่องมันต้องแย่งกันทำถึงจะสนุก
อวี๋ทิงถังไปถึงจุดหมายก่อนหนึ่งก้าว เตรียมขนข้าวโพดที่หักไว้กลับไป
ทันใดนั้นก็พบว่า เยี่ยนหลานเซิงหายตัวไปแล้ว
“เสี่ยวเยี่ยนจื่อ?” อวี๋ทิงถังตะโกนเรียกแล้วไม่ได้ยินเสียงตอบรับ จึงกอดข้าวโพดหันหลังกลับไปตามหาคน
ข้าวโพดฝั่งเขาก็เก็บเกี่ยวไปเกือบเสร็จแล้ว ตามร่องรอยไปก็หาเจอได้ง่ายมาก
ผลปรากฏว่าเห็นเขานอนเหยียดยาวอยู่บนพื้น
ใบหน้าที่เนียนราวดั่งหยกขาวนั้นขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างผิดปกติ ริมฝีปากขาวซีด หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง ลมหายใจปั่นป่วนไปหมด
“เชี่ยเอ๊ย คุณเป็นลมแดดเหรอเนี่ย?” อวี๋ทิงถังเอาฝักข้าวโพดจิ้มไหล่เขา
ในดวงตาของเยี่ยนหลานเซิงมีม่านน้ำเอ่อล้น “กระหายน้ำมากครับ…”