กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวี๋ทิงถังรู้สึกว่าคำพูดนี้มีเหตุผลอย่างยิ่ง “เห็นแก่ที่เจ้าอุตส่าห์ตั้งใจทำเพื่อเรา จะลงโทษสถานเบาก็แล้วกัน”
“แล้วฝ่าบาทจะลงโทษผมยังไงครับ” เยี่ยนหลานเซิงถามด้วยรอยยิ้มพราวเสน่ห์
“ไปขัดชักโครก”
“?” เยี่ยนหลานเซิงเกิดอาการมึนงงอย่างหาได้ยาก
คราวนี้อวี๋ทิงถังค่อยอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย “ไปเปลี่ยนชุดนักพรตเต๋าตัวนี้ออกซะ ฉันไม่ชอบให้ที่บ้านมีอะไรเหลืองไปกว่าฉัน”
เยี่ยนหลานเซิงงงอีกรอบ: ?
“ชุดนี้ดูไม่ดีเหรอ” เขาพึมพำกับตัวเองเสียงเบา ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป
ผ่านไปครู่เดียว โคมไฟแขวนเหนือศีรษะก็เริ่มกะพริบติด ๆ ดับ ๆ อีกครั้ง
อวี๋ชีโจวรีบผลุบไปหลบด้านหลังอวี๋ทิงถังทันที พลางพูดด้วยความตื่นตระหนก “ผมบอกแล้วไงว่าให้เธอไล่พวกมันออกไปให้หมด ดูสิ ตอนนี้ดีล่ะสิ คลั่งกันไปหมดแล้ว!”
“จะตื่นตระหนกทำไม”