กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวี๋ชีโจวยังแอบหวังลึก ๆ “ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ? ของพรรค์นี้เมื่อเทียบกับพวกยันต์ป้ายไม้แล้ว อานุภาพมันไม่น่าจะเบากว่าเหรอ?”
อวี๋ทิงถังเอาส้อมจิ้มเมลอนเข้าปาก เคี้ยว ๆ “ยันต์ป้ายไม้มันก็แค่สื่อนำ เหมือนกับโทรศัพท์มือถือนั่นแหละ”
“อีกอย่างของพวกนั้นนายอาจไม่ได้พกติดตัวตลอด แต่โทรศัพท์มือถือนายจะไม่เล่นได้เหรอ?”
อวี๋ชีโจว “…” มิน่าล่ะยิ่งเล่นยิ่งหมดเรี่ยวแรง วัน ๆ เอาแต่ง่วงนอน
“เดี๋ยวนะ พวกฉันฟังเพลงนั้นกันหมดแล้ว งี้ก็จบเห่แล้วดิ??”
อวี๋ทิงถังกำลังจะตอบ ชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวก็แค่นหัวเราะ “ผมว่านะคุณชายอวี๋ คำพูดหลอกเด็กแบบนี้คุณก็เชื่อด้วยเหรอ?”