กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวี๋จือเหวินกับซางเหยาถูกอวี๋ทิงถังทำให้โมโหจนเดินหนีไปจริง ๆ
คาดว่าคงไม่กลับมารบกวนเธออีกพักใหญ่
อวี๋ทิงถังโยนโทรโข่งทิ้ง แบกกระเป๋าเดินทางลงจากรถ
พ่อบ้านเป่ยรีบกุลีกุจอเข้ามาต้อนรับ “คุณหนูใหญ่ ทาสชราผู้นี้จะช่วยท่านถือเองครับ งานหยาบเช่นนี้จะให้ร่างกายอันล้ำค่าของคุณหนูลงมือทำได้อย่างไร! ได้โปรดให้ทาสชราผู้นี้จัดการเถอะครับ!”
เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงแย่งกระเป๋าเดินทางของอวี๋ทิงถังไป แม้แต่นมสตรอว์เบอร์รีที่เธอถืออยู่ก็ไม่เว้น
“ขอบคุณค่ะลุงเป่ย” อวี๋ทิงถังบิดขี้เกียจ
อวี๋ปู้ชิวยื่นกระเป๋าหนังในมือไปให้บ้าง “ของฉันถือเข้าไปด้วยกันเลย”
พ่อบ้านเป่ยชะงัก ถามอย่างลังเล “คุณชายสอง มือท่านหักหรือครับ?”
อวี๋ปู้ชิว “...?”