กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อวี๋ทิงถังโบกไม้โบกมือ “ขอบใจนะพี่ชาย”
“โธ่ ท่านจะเกรงใจผมไปทำไม! วันนี้ท่านจะมาทานข้าวที่บ้านผมไหมครับ? ผมจะลงครัวทำกับข้าวเลี้ยงท่านเต็มโต๊ะเองเลย!”
“ว่างแล้วจะไป ว่างแล้วจะไปนะ”
หัวหน้าหมู่บ้านถึงได้ถือเครื่องมือเดินจากไปด้วยความพึงพอใจ
เหวินซาเซี่ยอาศัยจังหวะที่ทีมงานไม่ทันสังเกต ยัดนมสตรอว์เบอร์รีใส่มืออวี๋ทิงถัง “ถังถังเมื่อกี้เธอลำบากแย่เลย รีบดื่มเข้า ฉันบังให้เอง!”
“เซี่ยเซี่ย คนดี ขอให้ปลอดภัย!” อวี๋ทิงถังรับนมสตรอว์เบอร์รีมาอย่างเลื่อมใส ก่อนจะดูดเข้าไปอึกใหญ่
รสชาตินี้แหละ!
ตอนนั้นเอง ซางชิงชิงก็ยิ้มพลางเอ่ยขึ้น “ทิงถังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนในหมู่บ้านจังเลยนะ ไม่เหมือนพวกเราที่เข้ากับพวกเขาไม่ค่อยได้เลย”