กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงไห่โหลวโกรธจนหน้าเบี้ยว ถามตรง ๆ ว่า “ผู้กำกับ แบบนี้เธอยังไม่ถือว่าฟาวล์อีกเหรอ?!”
อวี๋ทิงถังยิ้มบาง “หรือนายจะบอกว่ามนุษย์ไม่ใช่สัตว์ล่ะ?”
ผู้กำกับใหญ่ “...ไม่ถือว่าฟาวล์ เล่นเกมต่อได้”
เจียงไห่โหลวโมโหจนหน้าตาบิดเบี้ยวแทบจำไม่ได้ “งั้นให้เธอบอกฉันมาสิว่าเจียงลิงจ๋อมันร้องยังไง!!”
“เรื่องแค่นี้จะยากอะไร” อวี๋ทิงถังบีบเสียง กดให้ทุ้มต่ำแล้วพูดว่า “คุณชายผู้นี้โตมาป่านนี้ มีของดีอะไรบ้างที่ยังไม่เคยกิน! พี่ขี้นก!”
“ฮ่า ๆ พี่อวี๋อ้าปากที ลิงจ๋อยังอยากดิ่งตึก”
“สงสัยเลยถาม เกมนี้มันเล่นแบบนี้ได้ด้วยเหรอ??”
“เล่นได้แน่นอนสิ เมื่อวานฉันเพิ่งเล่นแบบนี้กับเพื่อนมา ประสบการณ์ดีสุดยอดเลย! ติดแค่อย่างเดียวคือสัญญาณมือถือที่โรงพยาบาลไม่ค่อยดี”
เจียงไห่โหลว “……”