เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ช่างเถอะค่ะคุณฉี นิสัยของทิงถังก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว คุณอย่าไปทะเลาะกับเธอเลย” ซางชิงชิงขอบตาแดงก่ำ ท่าทางน่าสงสารจับใจ “เธออยากจะพูดอะไรก็ปล่อยให้พูดไปเถอะค่ะ ฉันไม่เป็นไรหรอก”
ฉีวั่งรู้สึกปวดใจแทนเธอขึ้นมาทันที “ชิงชิง เธอจิตใจดีจริง ๆ ไม่เหมือนใครบางคน…”
อวี๋ทิงถังกลอกตา “ไม่เหมือนใครบางคน คบกันแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ แถมยังต้องดึงคนอื่นไปเป็นโล่กำบัง จุ๊ จุ๊ จุ๊”
ทิ้งระเบิดเวลาลูกนี้ไว้แล้ว เธอก็หมุนตัวเดินจากไปทันที
ทำเอาฉีวั่งโกรธจนหน้าเขียวคล้ำ อยากจะตอกกลับแต่ก็กลัวเธอจะคุ้มคลั่งแล้วแฉทุกอย่างออกมา จึงได้แต่กล้ำกลืนความแค้นนี้ไว้
“พรืด” ด้านข้างมีเสียงหัวเราะเบา ๆ แว่วมา
ฉีวั่งหันศีรษะกลับไปมอง เห็นเยี่ยนหลานเซิงยืนพิงซุ้มเถาองุ่น กอดอก ดวงตาจิ้งจอกหรี่ลงเล็กน้อย