กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ห้านาทีต่อมา ภายในโรงงานร้างเต็มไปด้วยชายฉกรรจ์นอนเกลื่อนพื้น
อวี๋ทิงถังเก็บมีดพลางเดินไปหาเด็กหนุ่มที่ถูกมัด
อวี๋ชีโจวมองเธอย้อนแสงเข้ามา ราวกับวีรชนที่ร่วงลงมาจากฟ้า เขาเอ่ยปากด้วยความอ่อนแอระคนตื่นเต้น “เธอคือคนที่พี่ใหญ่ฉันส่งมาช่วย...”
ยังพูดไม่ทันจบ มีดทำครัวเล่มนั้นก็จ่อเข้าที่คอของเขา
อวี๋ชีโจวเงียบเสียงลงในชั่วพริบตา “...”
อวี๋ทิงถังชี้มีดใส่อวี๋ชีโจว “นายเป็นคนสั่งอาหารเดลิเวอรีใช่ไหม? ถ้าใช่ก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือมากดรับของ ฉันยังต้องรีบไปส่งออเดอร์ถัดไป!”
เดิมทีส่งอาหารเดลิเวอรีก็หงุดหงิดพออยู่แล้ว
ส่งเกินเวลาก็ต้องถูกหักดาวอีก
ลูกค้าพวกนี้ยังจะมามัวโอ้เอ้อืดอาด ขนาดกินข้าวยังไม่กระตือรือร้น แล้วจะไปทำอะไรให้ดีได้?!