ตอนที่_224_สนามบิน

ตอนที่ 224: สนามบิน

นับจากเกิดมหันตภัยจนถึงตอนนี้ เพิ่งผ่านไปแค่ครึ่งวันเท่านั้น ทว่าโลกภายนอกกลับแห้งเหี่ยวเหลืองกรอบไปทั่ว มองไปทางไหนก็ไม่เห็นความเขียวขจีเลยแม้แต่น้อย

นี่ร้ายกาจกว่ามีดคมแห่งฤดูใบไม้ร่วงเสียอีก

ภายใต้สภาพแวดล้อมที่อุณหภูมิและรังสีอัลตราไวโอเลตสูงลิบลิ่ว ไม่เพียงแต่พืชพรรณจะแห้งตายเป็นวงกว้าง แต่ย่อมกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่อื่นๆ ตามมาเป็นพรวนอย่างแน่นอน

อย่างเช่นโรงไฟฟ้านิวเคลียร์หรือระเบิดนิวเคลียร์ที่ไร้คนดูแลรักษามาเป็นเวลานาน เดิมทีอาจจะยังพอประคองตัวอยู่ได้ แต่การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันของสภาพแวดล้อมภายนอก ย่อมมีความเป็นไปได้อย่างยิ่งที่จะเร่งให้ปัจจัยที่ไม่มั่นคงเหล่านี้พังทลายเร็วยิ่งขึ้น

อาจจะไม่ถึงขั้นระเบิด แต่ขอแค่มีกัมมันตรังสีรั่วไหลออกมา สำหรับผู้รอดชีวิตแล้วมันก็สร้างปัญหาได้มากพอแล้ว