กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 177: เครื่องบินตกอย่างประหลาด
สภาพของอาคารโรงงานทั้งหมดในตอนนี้ ดูราวกับโครงสร้างคร่าวๆ ที่ประกอบขึ้นเป็นรูปเป็นร่างเพียงครึ่งเดียว อาศัยเพียงเสารับน้ำหนักตรงกลางและแผ่นพื้นระหว่างชั้นคอยค้ำยันไว้อย่างยากลำบาก ถึงพอดูออกว่าเป็นตัวตึกอยู่บ้าง
“ไอ้ฉิบหาย ฝนที่ตกลงมานี่คงไม่ใช่กรดกำมะถันเข้มข้นหรอกนะ?”
“ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคงเป็นเพราะไอ้นี่มันเหม็นบัดซบ ตอนนี้กูรู้สึกเหมือนตัวเองถูกจับแช่อยู่ในน้ำไข่เน่ามาทั้งวันทั้งคืน จนกลิ่นจะซึมเข้าเนื้ออยู่แล้ว”
“งั้นก็รสชาติถึงใจพิลึก ไว้ขากลับค่อยไปหาผู้หญิงที่มีรสชาติแบบเดียวกันมากอดฟัดดูสิ ไม่รู้ว่าตรงนั้นของมึงจะยังผงาดขึ้นมาไหวอยู่หรือเปล่า”
“แม่งอย่าพูดสิวะ แค่นี้กูก็จะอ้วกอยู่แล้ว”