ตอนที่_167_ปล้น

ตอนที่ 167: ปล้น

ฝนยังคงตกกระหน่ำลงมาอย่างต่อเนื่อง ไม่มีใครรู้เลยว่ามันจะหยุดลงเมื่อไร แม้กระทั่งบนทะเลทรายโกบี ก็ยังมีภาพกระแสน้ำป่าซัดสาดให้เห็นอยู่เป็นระยะ

แน่นอนว่าเมื่อเทียบกับพื้นที่ที่ต้องเผชิญกับอุทกภัยเป็นประจำ น้ำป่าที่ว่าของที่นี่ก็ไม่ได้รุนแรงโอเวอร์ขนาดนั้น อย่างมากก็แค่ท่วมขังสูงระดับเอวเท่านั้น พอกระแสฝนซาลงเล็กน้อย ไม่นานมันก็ระบายแห้งไปอย่างรวดเร็ว

เช้าวันนี้ เฉินเฟิงออกไปจัดการส้วมบนรถ พร้อมกับถือโอกาสยิงกระต่ายไปด้วย ทว่าเขายังไม่ทันได้เก็บไอ้นั่นเข้ากางเกง ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าแอบย่องเข้ามาใกล้เขาจากด้านหลังอย่างลับๆ ล่อๆ

และในขณะเดียวกัน สัญญาณเตือนภัยจางๆ สายหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในใจ

“อย่าขยับ ยกมือขึ้น”

“ถ้ารู้ความก็ส่งเครื่องบันทึกออกมาซะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าไม่เตือน”