ตอนที่_143_แบ่งกันกิน

ตอนที่ 143: แบ่งกันกิน

ตูม

ในที่สุดเฉินเฟิงก็หมดความอดทน สั่งให้อากาศยานไร้คนขับทิ้งระเบิดลงไปลูกหนึ่งทันที

ระเบิดลูกนั้นลงตรงเป้าอย่างพอดิบพอดี กระแทกเข้ากลางหน้าผากของสัตว์ประหลาดอย่างจัง

สำหรับสัตว์ประหลาดที่มีการกลายพันธุ์ขนาดใหญ่ระดับนี้ ระเบิดทั่วไปสร้างความเสียหายให้พวกมันได้จำกัดมาก ต่อให้โดนเข้ากลางกบาล อย่างมากก็แค่ทำให้มันเจ็บปวด ไม่มีทางที่จะจัดการมันให้ตายได้ในคราวเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น ไอ้ตัวพรรค์อย่างจระเข้เดิมทีหนังก็หนาอยู่แล้ว พอยิ่งกลายพันธุ์หนังก็ยิ่งหนาขึ้นไปอีก

ที่เฉินเฟิงปาระเบิดไปไม่ได้กะจะฆ่าให้ตาย เขาแค่อยากจะยั่วโมโหให้สัตว์ประหลาดตัวนี้คลั่งขึ้นไปอีกเพื่อล่อมันออกมา จะได้ไม่ต้องกลัวว่าตอนลงมือตะลุมบอนกันแล้วจะไปโดนรถหุ้มเกราะคันนั้นเสียหาย