กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกจันทรา
ตอนที่ 96: คลื่นความหนาวจู่โจม
ในหมู่บ้านที่ขบวนรถหาพบแห่งนี้เดิมทีมีซอมบี้อยู่ค่อนข้างเยอะ แต่หลังจากที่ขบวนรถปรากฏตัวขึ้น ไอ้พวกสิ่งมีชีวิตไร้สมองพวกนี้กลับวิ่งฝ่าลูกเห็บพุ่งพรวดออกมาเสียอย่างนั้น
ผลลัพธ์ย่อมเป็นไปตามคาด
ลูกเห็บขนาดเท่ากำปั้นที่ร่วงลงมาจากความสูงหลายพันเมตร เพียงไม่กี่ลูกก็ทุบกะโหลกซอมบี้จนแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ ได้แล้ว
ตลอดทั้งกระบวนการขบวนรถแทบไม่ต้องลงมือเลยแม้แต่น้อย ธรรมชาติก็ช่วยพวกเขากำจัดปัญหาเหล่านี้ให้จนหมดสิ้น
ภัยพิบัติทางธรรมชาติไม่สนหรอกว่าแกจะเป็นมนุษย์หรือซอมบี้ มันเล่นงานผู้ที่อ่อนแอกว่าทุกคนอย่างเท่าเทียม ทนไม่ไหว หลบไม่พ้นงั้นเหรอ?
นั่นก็ถือว่าแกซวยเอง ไม่มีคำว่าอ่อนแอกว่าแล้วจะอ้างเหตุผลได้หรอก
“แน่จริงก็เข้ามาสิวะ!”