ตอนที่_077_ความเห็นแก่ตัวของไป๋เสวียน

ตอนที่ 77: ความเห็นแก่ตัวของไป๋เสวียน

เมื่อคนข้ามแม่น้ำกลุ่มที่สองลงจากเรือ คนกลุ่มแรกที่ข้ามแม่น้ำมาก่อนก็หาค่ายพักได้เรียบร้อยแล้ว

หลังจากตึงเครียดมาทั้งวัน ทุกคนจึงได้ผ่อนคลายอย่างหาได้ยาก

การข้ามแม่น้ำ ถ้าเป็นช่วงก่อนวันสิ้นโลก คงเป็นเรื่องธรรมดาสามัญที่ไม่คู่ควรแก่การเอ่ยถึงเลยสักนิด แต่ในยุคหลังวันสิ้นโลก มันกลับเพียงพอที่จะทำให้คนห้าหกสิบชีวิตดีใจกันยกใหญ่

กลิ่นหอมของกับข้าวลอยอบอวลไปทั่วค่ายพักยามพลบค่ำ

เมื่อตอนกลางวันเพื่อความเร่งรีบ ทุกคนทำได้เพียงกินรองท้องไปลวกๆ สองสามคำ ตอนนี้เมื่อยกภาระในใจออกไปได้ชั่วคราว จึงต้องให้รางวัลตัวเองด้วยของอร่อยๆ เสียหน่อย

หนึ่งคืนผ่านไปอย่างสงบ พอฟ้าสว่างในวันถัดมา ขบวนรถก็ออกเดินทางอีกครั้ง

เป้าหมายในครั้งนี้คือพื้นที่ภูมิประเทศสูงอย่างเขตภูเขาทางเหนือของแม่น้ำ