กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 หลิ่นเฟิ่งซั่วผู้ตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่!
ดึกสงัด บริเวณนอกห้องหนังสือจวนหลิ่น
แสงโคมใต้ระเบียงส่องสีเหลืองหม่น ลมราตรีพัดให้กระดิ่งทองแดงตามชายคาส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งเบา ๆ
เด็กเฝ้าห้องสองคนยืนกันคนละข้างประตู ใบหน้าต่างมีความง่วงงุนที่ปิดไม่มิด
คนหนึ่งหาว พลางขยี้ตาแล้วบ่นเบา ๆ
“เจ้าว่า ซื่อจื่อเจียงเพิ่งกราบอาจารย์วันนี้เอง แต่กลับรีบส่งบทความมาในคืนเดียว ไม่รีบร้อนอยากสร้างผลงานเกินไปหน่อยหรือ?”
“ใครว่าไม่ใช่เล่า!”
อีกคนแค่นเสียง
“เพิ่งเข้าเป็นศิษย์ก็รีบแสดงฝีมือ เจตนาชัดเจนเกินไปแล้ว!”