กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 โปรดหยุดก่อน
ขณะนี้ สวนดอกไม้ทั้งสวนเงียบสนิท
ทุกคนต่างยืนนิ่งอึ้ง ดวงตาแต่ละคู่มองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไม่อยากเชื่อ
แน่นอนว่าแม้แต่แม่ทัพองครักษ์ข้างกายเจียงเสี่ยวไป๋ก็มีสีหน้าตกตะลึง จ้องซื่อจื่อของตนไม่วางตา
แม้เขาเป็นทหาร ไม่เข้าใจเรื่องบทกวีลึกซึ้งนัก
แต่ประโยค ‘แม้ร่วงหล่นสู่ดิน ถูกเหยียบย่ำจนเป็นธุลี กลิ่นหอมก็ยังคงเดิม’ นั้น ถ่ายทอดความเที่ยงตรงมั่นคงไม่ยอมเปลี่ยนแปลงได้อย่างหมดจด!
“เป็นบทฉือที่ยอดเยี่ยม!”
ท่ามกลางความเงียบทั่วทั้งสวน เสียงไพเราะจับใจสายหนึ่งดังขึ้นเป็นคนแรก
ผู้พูดคือหลี่จือเวย!
ขณะนี้ดวงตาใสกระจ่างราวสายน้ำของนางกำลังจ้องเจียงเสี่ยวไป๋โดยไม่กะพริบ ระหว่างคิ้วแฝงความชื่นชมอย่างไม่อาจปิดบัง