เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 51: สหาย
บทที่ 51: สหาย
... ...
สวี่เล่อสะดุ้งวาบในใจ ทว่าสีหน้ากลับยังคงเรียบเฉย เขาไม่คาดคิดเลยว่าชายผู้นี้จะมีสายตาเฉียบคมถึงเพียงนี้ ถึงขั้นมองเห็นท่านั่งอันแปลกประหลาดของเขาได้ทะลุปรุโปร่ง
เขาไม่ได้เป็นสายลับหรือจารชนมืออาชีพ และไม่ได้เป็นผู้หลบหนีคดีช่ำชอง เป็นเพียงเด็กหนุ่มธรรมดาที่มีพรสวรรค์อยู่บ้างในบางด้าน ซึ่งถูกบีบคั้นด้วยเหตุผลบางประการจนต้องก้าวสู่เส้นทางแห่งการหลบหนีและลี้ภัย หลังจากเดินทางออกจากเขตตงหลิน เขาก็คอยเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าต้องทำตัวเรียบง่ายและไม่ให้เป็นจุดสนใจ ทว่าอย่างไรเสียเขาก็ไม่เคยผ่านการฝึกฝนระดับมืออาชีพ จึงมักจะเกิดจุดบกพร่องในจังหวะที่ไม่เหมาะสมอยู่เรื่อย โชคดีที่อาศัยชิปแปลงโฉม เขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยในสังคมสหพันธ์มากนัก เมื่อผ่านการสแกนที่สนามบินมาได้ เขาก็ยิ่งมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม ขอเพียงไม่มีใครล่วงรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับลุงเจ้าของร้าน ก็ย่อมไม่มีใครสงสัยในตัวเขาอย่างแน่นอน
ทว่านี่เพิ่งเป็นวันแรกในมหาวิทยาลัย เขากลับถูกคนแปลกหน้ามองออกถึงความผิดปกติเสียแล้ว สวี่เล่อรู้สึกอับอายจนแทบอยากจะเอาหัวโขกกำแพงให้รู้แล้วรู้รอด
อันที่จริง สวี่เล่อประเมินตัวเองต่ำไป และประเมินคนทั่วไปในสังคมสหพันธ์สูงเกินไป ในสังคมสหพันธ์นี้ มีคนแบบสือชิงไห่อยู่ไม่มากนัก ด้วยความที่เขาเชี่ยวชาญด้านการสังเกตการณ์จากสถาบันการทหารชั้นที่หนึ่ง ทั้งยังผ่านการฝึกฝนสายลับอย่างเข้มข้นมาตลอดสามปีเต็ม สายตาของเขาจึงย่อมแตกต่างจากคนธรรมดาทั่วไปอย่างสิ้นเชิง