เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 509
ป้าใหญ่ลงมาจากชั้นเจ็ดของบ้านไป๋ซิ่วจวน
ช่างบังเอิญเสียจริง
พอดีกับที่พี่หลี่ซึ่งอยู่ห้องตรงข้ามกับไป๋ซิ่วจวนเพิ่งกลับจากเดินเล่น เมื่อเห็นเธอเข้าก็อดไม่ได้ที่จะตาเป็นประกาย รีบเดินเข้ามาทักทายอย่างกระตือรือร้นทันที
"โอย นี่ไม่ใช่ป้าของเวยเวยหรอกหรือ? ฉันเห็นบางครั้งวันศุกร์คุณก็มา แต่ดันคลาดกันทุกทีเลยนะ! พี่สาวเอ๊ย! ฉันอิจฉาคุณแทบตายแล้ว ทำไมถึงแสดงละครได้เก่งขนาดนี้ล่ะ!"
"โดยเฉพาะบทแม่สามีที่คุณแสดงเมื่อคืนนี้น่ะนะ น่าโมโหจริง ๆ!"
ทั้งน้ำเสียง ทั้งคำพูดที่พรั่งพรูออกมาอย่างตื่นเต้นจนแทบจับใจความไม่ได้
หากเป็นดาราคนอื่นมาเจอสถานการณ์เช่นนี้ คงรักษาสีหน้าเอาไว้ไม่อยู่แล้ว
แต่ป้าใหญ่เป็นใครกันล่ะ?
เวลานี้ไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกอึดอัดใจ ตรงกันข้าม เธอยังแสดงท่าทีเป็นกันเองราวกับป้าข้างบ้านคนหนึ่ง ยิ้มแย้มพลางเอ่ยว่า