กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 500
เสือไม่คำราม ก็คิดว่าฉันเป็นคิตตี้น้อยหรือไง!
โจวเสวี่ยเหมยเดือดดาลจนแทบระเบิด
เมื่อหันไปมองรุ่นพี่โจวที่ถูกลากเข้ามาเกี่ยวข้องอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ในที่สุดเธอก็แสดงท่าทีสมกับเป็นแฟนสาวที่ปกติคนหนึ่งควรจะแสดงออกมาเสียที
เธอคว้าแขนรุ่นพี่โจวเอาไว้ทันที ก่อนชี้ไปทางเสี่ยวหยาแล้วถามว่า
"ตอนนั้นนายไปชอบผู้หญิงแบบนี้ได้ยังไงกัน?"
รุ่นพี่โจวถึงเพิ่งได้สติ รีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน
"ไม่ใช่ผมนะ ผมเปล่าสักหน่อย!"
เขาพยายามยืนยันรสนิยมและสายตาในการเลือกผู้หญิงของตัวเองอย่างเต็มที่ "เมื่อก่อนจมูกเธอไม่ได้โด่งขนาดนี้ คางก็ไม่ได้แหลมขนาดนี้ แถมยังไม่ได้ทำตาสองชั้นด้วย..."
พูดจบก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจไม่น้อย