เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 487
บรรยากาศภายในรถราวกับกลายเป็นบึงโคลนไปแล้ว
พี่เสี่ยวตู้ผู้บริสุทธิ์และน่าสงสารจมอยู่กลางบึงอย่างอ่อนแอ ทำได้เพียงขับรถไปอย่างเหม่อลอยไร้ชีวิตชีวา
ส่วนเฉินซืออวี่หันหน้าไปทางเบาะหลัง แทบอยากจะบิดคอให้หมุนได้ถึงร้อยแปดสิบองศา เพื่อแสดงให้พ่อแม่เห็นว่าเธอตั้งใจมอบเซอร์ไพรส์ให้พวกท่านจริง ๆ
โกรธกันมานานขนาดนี้แล้ว เหล่าเฉินกับจ้าวจวนสบตากัน ต่างก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่พ่อแม่หัวโบราณที่ไร้เหตุผลอะไรขนาดนั้น...
ดังนั้น เรื่องที่ลูกจะซื้อบ้าน ซื้อรถ หรือคบหาดูใจกับใคร ก็ถือเป็นอิสระส่วนตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ควรมอบให้ลูกได้
เหอะ ๆ
เหอะ
สีหน้าของคุณแม่ผู้ใจกว้างในเวลานี้ แสดงให้เห็นอย่างลึกซึ้งว่าคำว่า "ยิ้มแต่ปาก แต่ใจไม่ได้ยิ้ม" เป็นอย่างไร
"แม่จำได้ว่าตอนแรกแกบอกแม่ว่าเปิดร้านค้าออนไลน์เล็ก ๆ ไม่ใช่เหรอ?"